 Η δική μου Ζωή: Όταν οι «κακομαθημένοι» της τέχνης μάς αφήνουν πιο φτωχούς Υπάρχουν επέτειοι που δεν έρχονται για να μας θυμίσουν απλώς μια ημερομηνία, αλλά για να υπογραμμίσουν ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Σαν σήμερα έφυγε από κοντά μας η Ζωή Λάσκαρη. Και σήμερα, κοιτάζοντας ξανά το υλικό από την τελευταία της συνέντευξη εδώ, στη Θεσσαλονίκη, πιάνω τον εαυτό μου να αναλογίζεται πόσο πολύ μου λείπουν αυτοί οι φωτεινοί άνθρωποι.
Άνθρωποι μιας άλλης πάστας. Τόσο απλοί, τόσο εξομολογητικοί, τόσο αφοπλιστικά αληθινοί.
Η Ζωή δεν είχε ανάγκη από προστατευτικά φίλτρα ή επιτηδευμένες απαντήσεις. Σε κοιτούσε στα μάτια, χαμογελούσε με εκείνο το λαμπερό, γεμάτο ζωντάνια χαμόγελο που μαγνήτιζε τον φακό, και σου παρέδιδε την αλήθεια της στο πιάτο. Χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς τον φόβο της δημόσιας εικόνας.
«Είμαι κακομαθημένη μετά τη συνεργασία μου με τον Φίνο», μου είχε πει χαρακτηριστικά σε εκείνη την τελευταία μας συνάντηση. Μια ατάκα που έκλεινε μέσα της όλο το μεγαλείο μιας χρυσής εποχής, όπου η ποιότητα, ο σεβασμός και η αυθεντικότητα ήταν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση.
Και ξέρετε κάτι; Ακούγοντάς την ξανά, συνειδητοποιώ ότι και εγώ πιάνω τον εαυτό μου να είναι πια τόσο κακομαθημένος.
Είμαστε κακομαθημένοι όσοι είχαμε την τύχη να συναντήσουμε τέτοιους σπάνιους ανθρώπους στην τέχνη και στη ζωή. Ανθρώπους που, όταν συνομιλούσες μαζί τους, ένιωθες το εκτόπισμά τους, αλλά ταυτόχρονα και την απίστευτη ζεστασιά τους. Σε «κακόμαθαν» να αναζητάς το αληθινό, το αυθόρμητο, το ντόμπρο. Και γι' αυτό σήμερα, σε έναν κόσμο που συχνά μοιάζει κατασκευασμένος και «δήθεν», η απουσία τους κοστίζει διπλά.
Η Ζωή Λάσκαρη δεν υπήρξε απλώς μια σταρ του σινεμά. Ήταν μια γυναίκα που έζησε με τους δικούς της όρους, αγάπησε βαθιά, μίλησε έξω από τα δόντια και άφησε πίσω της ένα φως που δεν πρόκειται να σβήσει.
Στο βίντεο που ακολουθεί, μοιράζομαι μαζί σας αυτή την τελευταία της εξομολόγηση στη Θεσσαλονίκη. Για να θυμηθούμε ξανά τι σημαίνει να είσαι αληθινός.
#ΖωηΛασκαρη #ZoiLaskari #theatre #tisimveni #cinema |
«Ἡ Ἄχραντος καί Μεσίτρια τῶν Χριστιανῶν» (Η Αμόλυντη και Μεσολαβήτρια): Το ταπεινό εκκλησάκι της Θεσσαλονίκης που πανηγυρίζει!
Άγιος Αγάπιος ο εκ Γαλατιστης:tisimβενη στη Νέα Παναγία και τη Χαλκιδική!
Αποκλειστικό Οδοιπορικό: Στα ίχνη του Αγίου Ιωσήφ του Ησυχαστή.
Μια Πνευματική Εμπειρία Ζωής στο Μετόχι της Ι.Μ. Οσίου Γρηγορίου και η Αποψινή Αγρυπνία στη Θεσσαλονίκη
Αποκλειστική Συνέντευξη: Ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Αρσενίου Γέροντας Συνεσιος στο tisimβενη!
65 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟ ΠΗΔΑΛΙΟ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΙΣΤΕΩΣ
«Όταν οι Άγιοι οδηγούν τα βήματά μας: Από τον Άγιο Γεώργιο και τον Άγιο Παΐσιο, στον Άγιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή»
Ιερός Ναός Αγίας Κυριακής Χαριλάου: Η ιστορία της Παναγίας Μακεδονίτισσας και οι Χαιρετισμοί της Μεταστάσεως
«Δεν ξέρω τι συμβαίνει»... ή μάλλον στο tisimβενη ξέρουμε πολύ καλά! 
