 Όσο πιο μικρός ο τόπος, τόσο πιο μεγάλο το μέγεθος της υποκρισίαςΌσο πιο βαθιά μπαίνεις στην επαρχία, όσο πιο μικρά είναι τα μέρη που επισκέπτεσαι, τόσο πιο ξεκάθαρα καθρεφτίζεται μπροστά σου το μέγεθος μιας απέραντης υποκρισίας. Εκεί, η «ευλάβεια» μετατρέπεται σε ένα άκρως ενοχλητικό συναίσθημα, καθώς συνειδητοποιείς ότι δεν εισέρχεσαι σε χώρους κατάνυξης, αλλά περνάς από μια εξονυχιστική, αόρατη ακτινογραφία.Οι ξένοι επισκέπτες αντιμετωπίζονται σχεδόν σαν μιάσματα. Οι δε δημοσιογράφοι, που επιχειρούν να κάνουν τη δουλειά τους με σεβασμό, έρχονται αντιμέτωποι με έναν άτυπο εξοστρακισμό. Φτάνεις να ακούς από υποτιθέμενα «ιερά» χείλη πως η δημοσιογραφία είναι έργο του σατανά....
Η απογοήτευση συνεχίζεται στη διαδρομή. Μετά από χιλιόμετρα οδοιπορικού, βρίσκεις ναούς με άτακτα, απρόβλεπτα ωράρια, λες και η πίστη λειτουργεί με βάρδιες. Και το χειρότερο; Άνθρωποι που ορίστηκαν να διακονούν την αγάπη, επιχειρούν με έπαρση να «μετρήσουν» τη δική σου πίστη για να σου επιτρέψουν ή να σου αρνηθούν το μυστήριο της Θείας Μετάληψης.
Τότε είναι που λες, ότι το ψάρι βρωμάει από το κεφάλι. Όλο αυτό το σκηνικό δεν έχει καμία, απολύτως καμία σχέση με τον Χριστό. Το θέαμα είναι αποκαρδιωτικό: εκκλησίες άδειες από πνευματικότητα, αλλά γεμάτες από πανηγύρια, εμποροπανηγύρεις και σουβλάκια. Κι ενώ η ουσία της πίστης χάνεται μέσα στην κοσμικότητα και το κέρδος, εσείς συνεχίζετε να μετράτε με το δικό σας, αυθαίρετο υποδεκάμετρο την πίστη...Όμως, όσο κι αν προσπαθείτε να επιβάλλετε το δικό σας σκοτάδι, η απάντηση δεν είναι η οργή, αλλά η αλήθεια. Γιατί στο σκοτάδι και τον σκοταδισμό, απαντάς πάντα με το «Φως Ιλαρόν». Με το φως εκείνο το γλυκό, το ήρεμο, το αληθινό, που δεν διώχνει, δεν κρίνει με έπαρση και δεν εμπορεύεται την ελπίδα. Αυτό το Φως δεν φυλακίζεται στα δικά σας μέτρα.»
#Ekklisia #Pisti #Eparxia #EllinikiEparxia
#Panigiria
.
|