Σε έναν κόσμο που κινείται με ιλιγγιώδεις ταχύτητες και μετρά την επιτυχία με τον θόρυβο της κοσμικότητας, πιάνω όλο και πιο συχνά τον εαυτό μου να αναζητά μια παύση. Γιατί μέσα στην πολλή εξωστρέφεια, κινδυνεύουμε να χάσουμε τον ίδιο μας τον εαυτό.Η πραγματική ισορροπία δεν βρίσκεται εκεί που στρέφονται τα βλέμματα των πολλών. Βρίσκεται εκεί που η ψυχή αναπνέει ελεύθερα: στη φύση, στα ζώα και στη δημιουργική μοναξιά.Η φύση έχει τον δικό της, θεραπευτικό ρυθμό. Σε διδάσκει να ακούς αντί να μιλάς, υπενθυμίζοντάς σου πόσο απλά είναι τελικά τα πράγματα. Δίπλα της, τα ζώα μάς προσφέρουν το πιο δυσεύρετο αγαθό των καιρών μας: την ανιδιοτελή αγάπη, χωρίς προσωπεία και κοινωνικές συμβάσεις.Σε αυτή την επιστροφή στην αυθεντικότητα, ο μεγαλύτερος σύμμαχος είναι η δημιουργική μοναξιά. Όχι η απομόνωση της θλίψης, αλλά η ευλογημένη σιωπή που επιλέγουμε για να καθαρίσει το μυαλό. Όταν μένεις μόνος με τις σκέψεις σου, μακριά από την ανάγκη για κοινωνική επιβεβαίωση, γεννιούνται οι πιο όμορφες ιδέες.Ψάχνοντας τις ισορροπίες μας, ίσως το μόνο που χρειάζεται είναι να κάνουμε μερικά βήματα πίσω από τα φώτα. Να περπατήσουμε στο χώμα, να χαϊδέψουμε ένα ζώο, να μείνουμε για λίγο μόνοι. Εκεί, στην απλότητα, μας περιμένει πάντα η γαλήνη.

ΒΕΝΗ