Η εξουσία δεν φοράει πάντα κοστούμι πολιτικού. Τις περισσότερες φορές κρύβεται πίσω από τους τίτλους ενός διευθυντή σε μια εταιρεία, πίσω από την αυθεντία ενός καθηγητή σε ένα αμφιθέατρο, πίσω από την επιρροή ενός «πνευματικού» καθοδηγητή, ακόμα και πίσω από το κλειστό τιμόνι μιας οικογένειας. Υπάρχει μια καθολική, σχεδόν νομοτελειακή κατάρα που συνοδεύει κάθε μορφή δύναμης: όταν ο άνθρωπος αποκτά έλεγχο πάνω στις ζωές των άλλων, ο χαρακτήρας του μπαίνει στην πιο σκληρή δοκιμασία.

Όταν η εξουσία παύει να είναι εργαλείο ευθύνης και μετατρέπεται σε μέσο επιβολής, αλλοιώνει την ψυχή. Στεγνώνει την ενσυναίσθηση, γεννά την αλαζονεία και χτίζει «γυάλινους πύργους» αυθεντίας. Ο κατέχων την εξουσία εγκλωβίζεται στην ψευδαίσθηση του αλάθητου. Απαιτεί υπακοή, βαφτίζει την κριτική «ασέβεια» και ξεχνά πως η θέση του είναι εκεί για να υπηρετεί, όχι για να κυριαρχεί.

Απέναντι σε αυτή τη ναρκισσιστική στασιμότητα, σε όποιον χώρο κι αν εκδηλώνεται, το μοναδικό αληθινό αντίδοτο ήταν και παραμένει η νεότητα.

Οι νέοι άνθρωποι φέρουν μέσα τους ένα σπάνιο προνόμιο: δεν έχουν προλάβει ακόμα να συμβιβαστούν με τα «γρανάζια» του συστήματος. Όταν οι μεγαλύτεροι σιωπούν από φόβο ή συμφέρον, οι νέοι είναι εκείνοι που θα κοιτάξουν τον «αυτοκράτορα» στα μάτια και θα του πουν ότι είναι γυμνός. Ο ξεσηκωμός τους δεν χρειάζεται πάντα πανό στους δρόμους. Είναι η άρνηση ενός φοιτητή να δεχτεί την αυθαιρεσία στο πανεπιστήμιο. Είναι η φωνή ενός νέου εργαζόμενου που διεκδικεί τον σεβασμό απέναντι στον αυταρχικό εργοδότη. Είναι η αμφισβήτηση των ξεπερασμένων στερεοτύπων που προσπαθούν να τους επιβάλουν οι προηγούμενες γενιές.

Εκεί που η κάθε μορφής εξουσία επιβάλλει τη σιωπή και τον κυνισμό, η νέα γενιά αντιτάσσει το πάθος για δικαιοσύνη. Οι νέοι δεν ξεσηκώνονται απλώς για να ανατρέψουν πρόσωπα, αλλά για να γκρεμίσουν τη νοοτροπία της υποταγής.

Γιατί, τελικά, η πρόοδος της ανθρωπότητας δεν γεννήθηκε ποτέ από εκείνους που οχυρώθηκαν πίσω από τα μικρά ή μεγάλα αξιώματά τους, αλλά από εκείνους που είχαν το θάρρος να αμφισβητήσουν την καθεστηκυία τάξη και να απαιτήσουν έναν κόσμο ισότητας και σεβασμού.